Hat ser erdê xwe / Çayan Okuducî

ı

ez ê taşteyek hazir bikim

li ser mase tena serê xwe hesret

qehweyek tehl çend zeytûnên tûj  

hinek peyvên gerdanspî

bila sor ji vê mase bêpar be

xewnek min dî dotir bû û hîç bû  

zirav lê qetiya

neşe bû li ser çokên koçerek   

mij û dûman

rê û dil

torî û olazî

çilê û dondirme

derew nîne li orta raste jiyam

çend car çend guliye min hat şîkestin

naxwazim reşbelek porên direj

îmgeyek tineye ku li te bar bikim

ıı

çaxê li min xweyn diçikiya

dicirifî berga roje    

bila ev mesele li wir bimîne

dengek ji reksa do mayî    

hîsek ji refên hiş azad 

xwe diceriband bi ava kaniyan dilan

ev çend wext bû ne dihat 

li pişt xwe nedizivirî  

li goristina te cih nemaye

ııı

li welate te dibên ji keviran kulîlk dibişkifin

tu bi dil bi kevirek didî

zû daye naxweynim cigerxwîn

te nedîxwest wisa be    

bi gozegirê ba bide

hişkegirekê jiyana ku te li min asê kiriye

çavderî behsa te dikirin

û pêxistibûn bine mehîrê

haya me jê tinebû û me texmîn nedikir

me yê sevdaya xwe bihîştina ji do ra

way ji te re dibêm

ew ê wext dilê xwe bi me neşewitine

bila piştî te hemû agir heram bin

here em delaliya hevûdin